ZERRESİN
Gülemem hiç, ağlar dururum mütemadiyen,
Kilitlemişler üstüme sanki dünyayı ebediyen.
Ne zevk kalmış ne neşe, ne de yol gözleyen.
Çıkmaz sokaklarda sıkışmış kedi gibi titreyen.
Kurudu göz pınarlarım akmaz oldu yaşlar,
Kâr etmez olmuş artık son pişmanlıklar.
Soruyorum; Harputlu, nedir bu yaşananlar?
Geri dönüşü yok mu ? artık beyhude mi yalvarışlar.
O kadar güçsüz, o kadar küçüksün ki, bir zerresin,
Belki farkındasın belki değilsin, ama işte öylesin.
Ne içindesin ne de büsbütün bunun dışındasın.
İradenle düştüğün bu zifiri zindandan çıkacaksın.
Mahlas: Harputlu - 29/01/2018
H