Suskun başladı çıplak gecenin teni
Etraf zehirlenmiş korkunun altında
Şaşkın süzülen gözleri kaybettim yine
Ardımda karanlık sessizce sızıyor
Ufkuma dokunan tek şey yine karanlık
Cebimde unuttuğum son çığlığım var
Kırık düşler sıçramış boylu boyunca
Kapalı adımlarıma dokunan her yol
Isimsiz şehirin içinde yok oldu
Sarılmış korkuya aptallığım yine
Ölüm kokusu sarmış rüzgarı
Estikçe iç donduruyor
Kâr etmiyor seher yeli
Ellerim sahipsiz acı kelepçede
Ayrılık derdine nedir çareler
Ilaç kabul etmez geceye
Akyazı kalmadı umudum içinde
Soldu güneşe nefes alan bedenim
Suskun başladı yine suskun kalacak
Bu çıplak gece
Sen açmazsan gökkuşağını bana
Çiçekler isimsiz kalıcak
Zifiri karanlıkta..
EmreD.
©emredoqan
E