İçimde tarifsiz bir acı,
Başımda inanılmaz bir ağrı,
Öyle bir yalnızlık var ki içimde,
Sanki her an gelecekmiş gibi ölüm çat kapı.
Aslında bazen yalnızlık iyidir.
Yalan insanlarla dolu bir hayat yalnızlıktan beterdir.
Hayatında bir çok insan olsun,
Ama o insanlar bir şey ifade etmiyorsa sana,
O etrafındaki kalabalık koca bir dümendir .
Bazen de en büyük düşmanındır yalnızlık,
Tam da başını yaslayacak bir omuz ararken seni bir başına bırakır.
Hani öyle bir boşluğa düşürür ki seni,
Agactaki yaprak bile yüzüne bakmadan savrulup uzaklaşır.
Benim yalnızlığım ortayakarışık,
Öyle dolanmışki boynuma zehirli bir sarmaşık ,
Etrafim dolu insan ama,
Ne bir yarim var ne de sırdaşım,
Yokki başımı omzuna yaslayacak bir yoldaşım.
Bana sorarlarsa eğer,
Sahte dostluklar mı, yalan aşklar mı?
Yüzüne istemeyerek gülen suratlar mı?
Sonsuz mutluluğu anlatan yalan masallar mı?
Hiç düşünmeden secerim zifiri yalnızlığımı...
©hep_yalnız
G