Zihnimin sokaklarındayım.
Bütün evlerin lambaları sönük,
uyumuş düşünceler.
Beynimi kemirirken epey yorulmuş olmalılar herhalde.
Uyku bekçisi sinirli sinirli bakıyor kabuslardan kar sağlamayacak bu gece.
Dur şu sokağa gireyim sesler geliyor.
Görünüşe göre bilinç altım ile acı, gece vardiyasına kalmış çörük,paslanmış anıları şarjöre dolduruyorlar.
Bide gelmişken hasta ziyaretine gideyim ayıp olmasın.
Talihsiz bir kaza ne yaparsın;
kırmızı ışıkta durmadı aşk'ka çarptı bizim mutluluk.Dokturlar komadan ne zaman çıkacağını söylemediler sanırım zaman cilve yapıyor.
Ahh! Şu sokağı yeni gördüm bir mezar kadar sessiz ve karanlık.
Tabelada unutuluş yazıyor.
İçinde bir kızın çeyizi kadar güzel anılar var.
Ve aynı zamanda kendini mayın gibi gizlemiş anılar.
Hafızam bir kaza yaptırmaz umarım.
Çok dolandım hayallere görünmeden çıkmam lazim beni görürlerse daha fazla yakıt(umut) isterler. Bu yolculuğun bileti için keman sesine teşekkür ederim tellerin yerine kiralık olarak damarlarımı kullandığı için bir daha ki yolculukta ücretsiz :)
©rose11
R