Bir zamanlar parlayan, ışık dolu zihin,
Şimdi karanlık bir boşluk, derin ve bitkin.
Düşünceler karmaşık, yolları kayıp,
Zihinsel çöküntü, her şeyden mahrum ve kasvetli.
Hayaller yıkıldı, umutlar soldu,
Gözlerdeki parıltı, sessizce kayboldu.
Zihnin labirentinde, kaybolmuş ruh,
Her köşe başında bir umutsuzluk koridoru.
Geceye düşen gölgeler, zihnimde saklanır,
Her an bir başka kâbus, içimde yankılanır.
Yalnızlıkla sarılmış, sessiz çığlıklar,
Zihinsel çöküntü, ruhumu sardı karanlıkla.
Bir umut ışığı ararım, karanlık yollarında,
Zihnimi yeniden bulmak için, kaybolan zamanlarda.
Belki bir gün, yeniden doğar o ışık,
Zihinsel çöküntünün ardında, umutlu bir an bırakır.
©mars.0
M