Mutsuzluk çığır açar insanın yüreğine
Kıskanır, umudu huzuru görünce!
Dokunur göz ile, söz ile kalplere
Yıkılır dağılır yuvalar, esen bir tek yel ile.
Ölümüne niyet ettiğin bir yastık misale
Şerefi namusu bilmek, edepten bir çare
Kulak aç kalbinle gör ve dinle
Yoksa yıkılır gider yuvan, en ufak rüzgar ile.
Eş senin cennetindir, bunu bil evvela!
Evini düşmana açarsan, huzur bırakmaz orada
Çoluğunla çocuğunla düşersin yollara
Dağılır gider yuvan, bir hiçlik gaye uğruna.
Analar olmasaydı, doğar mıydı yiğit babalar?
Ar, namus, iffet olmasa gelir mi bu dünyaya hayırlı evlatlar?
Türk'ün adı dillere destan, adalet ile anılırken
İhanetle yıkılır mı yuvalar, değer mi bütün bunlara?
©okanakilli
O