Kimseye olmadı zararım kendime olduğu kadar.
Herkese çiçekler attım kendime çamurlar.
Kaldırdım düşenleri,tuttum ellerini.
Ama gördüm sularının içindeki zehirleri.
Baktım hayatımın dümdüz olan yokuşuna.
Bıraktım onları kötülük ve çirkinlik dolu ziyanlık hayatlarına.
Şimdi bakıyorum da çok kandırılmışım çok.
Kandıranları da iyi tanırım içlerinde yabancı yok.
Beraber yediğimiz ekmekler içtiğimiz sular.
Söz vererek çektirdiğimiz fotoğraflar var.
©kirikradyo
K