Semayı sükut işgal etti ise.
Yaş akıtıyor gözden her hadise.
Ömrümden çalıp gider her salise.
Gönlüm aklıma yapmakta desise.
Sordum ne var ne yok kendi kendime.
Dolduramam yazsam da mukaddime.
Etmedi etmez kuruşluk kaime.
Değeri kalmadı söz ve kelime.
Bak yine inimde koptu kıyamet.
Belirlemedi hayat istikamet.
Birazcık insaf birazcık merhamet.
Bitmez zor anılardaki nedamet.
Ahımla, vahımla geçmez bu ömür.
Her derin nefeste ömrüm çürür.
Anılarım bırakın ruhumu hür.
Aklımda anlaşılması, zor hır-gür.
Kabullendik, dedik böyle bu yazgı.
Ürpertir beni içimdeki yılgı.
Kandır, inanırım kader, yap. Algı.
Gam vurur yine yaptığım yanılgı.
ZOR ANILAR-2
_______________________________
İnsana ilk önce ağırlık çöker.
Efkarına kapılır sonrasına.
Yaktığın sigara ciğerini söker.
Duman la uçup gider anısına.
Hafiften bir ağırlık girer başına.
Bulursa senide bakmaz yaşına.
Her insanı bulur bakmaz kaşına.
Çayın da soğur geçmişin yasına.
İç çekersin geçmişine derince.
Düşünüp anını öne serince.
Puslu anılarında eriyince.
Yazarsın satıra ilham verince.
Gözlerin nemli takılır boşluğa.
Gülersin anılardaki hoşluğa.
Bir ses irkitir geçmişten kuşluğa.
Der; daldın yine gözlerin loşluğa.
Geçmişinden bugüne gelmişsindir.
Kâh üzülmüş kâh sevinmişsindir.
Kimi zaman bir kızı sevmişsindir.
Eski halinden artık geçmişsindir.
____________________________________
CİHAT TÜRKOĞLU
E