Aşk, nasıl bir sonsuz düşünsene,
Hiç şiir yazmadım daha önce,
Ama koydu beni şiir aleminin en dibine.
İçindeki sızıyı hele, hiç hissetme,
Titretir ayağından taa beynine.
Neredesin?! diye sorasım geliyor.
Uğrunda ölürüm, nefesim gidiyor.
Ruhum sensiz çöplük sanki,
Can alıp, can veriyor.
Ansızın vurur en derin hisler içime,
Nerdesin?! yâr gönlüm acılar içinde.
Sensiz olmayacak sanki hayat.
Ender görülen frezyasın sanki.
Nerdesin herşeyim? göremiyorum bak seni
Sonbarda soldun, soğuklar büktü belini.
İmkansızdır aşkımız, üzme sakın kendini.
Zarar görürsün benden, tutma sakın elimi.
Yosun tutmuş taş gibi,
Arkamı döndüm güneşime,
Parlaklığından yoksunum,
Ansızın soğuk değdi içime.
Mutluyum derim sana şükrolsum Rabbime.
Aydınlanır belki bu yürek,
Mevlam nasip ederse.
©kabus_55
K