Nefes alıyoruz yaşamak diyorlar adına
Gözlerimizde hepimizin siyah bir perde..
Kalplerimiz kilitli, olmuş taş.
Halimiz yok yaşamaya arkadaş..
Kırıyorlar acımadan insanlar insanları
Şu fani dünyada dertler sıralı
Hepimizin sonu bir karış toprak
Dünya dönerken öğütüyor insanı.
Bezdiriyor yaşam yaralıyor arkadaş
Seriyor bedeni talan edip yerlere.
Gelip geçenler bakıyor ne oldu diye
Tutmuyor insan elinden insanı.
Bugün varız yarın yokuz hepimiz
Nedir bu kibir nedir bu böbürlenme niye?
Zaman geçti bitti ömür ne yapalım.
Son pişmanlık getirmiyor geri hatıraları...
©uğurünver
U