Çınar altında yanan ateş
Eller leş mi leş
Balıklar kafası kopmuş yan yatıyor
Kuruyan bir dalın kokusu
Ateşe bulaşıyor
Toprak altından iniltiler
sofrasına kendini koymuş ikram ediyor
Bahsettiği kendinden parçalar kopuyor
Kafası emanet bir kaç deliden
Umutları onlarla parlayıp sönüyor
Çızırdayan görüntülü ahmak kutusu
Dizilerini sıralıyor bilinç altına
O zaman koşmak yok
oturarak şişmanlıyor
Gökyüzü mor,
dağlar kırmızıya dönüyor
Gözler takılmış yapay zekalı telefondan
kalkmıyor.
Vursam tek tek
kapınıza elimde yumuşacık
çiçeklerle ...
Hayat versem ellerimin serinliğiyle
Kucaklaşsak sevginin derinliğiyle
Temizlenir misiniz?
Doğadan kopan yeriniz düzelir mi?
Burnu büyük halleriniz geçer mi?
Nefes alıp verebilir misiniz?
H