Hüznün vagonlarındayım yine,
İyiyim bile diyemiyordum artık aynada bakarken kendime,
Can sıkıntısı tıpkı bir bıçak gibi batıveriyor bu kalbime,
Yazılacak birşey kalmamıştır belki de.
Kalemimi bıraktım çekmeceme,
Bende ki hüzün alıp götürüyor meyhane köşelerine,
O an dalıp gidiyorum uzaklara buğulu gözlerle,
Zordu....Kelimelerin düğümlenmesi dilimde,
Ve anlatamamak birisine.
©by_solist
B