Zulme el veren, zulümle muhatap olur, Allah'ın adaleti her daim mazluma nazar olur. Bir zâlime yardım, bir ateşe odun taşımak, Mazlumun ahı, o odunu yakmak.
Güçlüye güç katmak, zulmü beslemek, Vicdanı körletmek, kalbi karartmak. Zalimin gölgesinde huzur aramak, Kendi çukurunu kazmak, karanlığa gömülmek.
Mazlumun feryadı göklere yükselir, Allah'ın gazabı zulmü er ya da geç bulur. Yardım eden de, edilene de azap çeker, Zulmün bedelini er ya da geç öder.
Adalet güneşi doğar, zulmün karanlığını yıkar, Mazlumun yüzü güler, zalim perişan olur. Unutma ki, zulüm asla haklı olamaz, Yardım eden de, edilene de Allah'a hesap verecektir.
Not: Bu şiir, "Kim Bir Zâlime Yardım Ederse, Allahû Teâlâ Hazretleri O Zâlimi O Kişiye Musallat Eder." sözünü şiirsel bir dille ifade etmektedir. Zulme yardım etmenin sonuçları ve adaletin kaçınılmazlığı vurgulanmıştır.
©hasanbey.
H