Geçmişten süzülen bir kan çığlığı,
Kerbela'nın yankısı çınlıyor her çağda.
Zalimin zulmü dinmek bilmiyor,
Yüreklerde yanan yangın sönmüyor asla.
Mavi gökler karalara büründü,
Yağmur bulutları mazluma indi.
Bombalar, kurşunlar yağdı gökten,
Her bir toprak parçası kana büründü.
Nedir bu mazlumların günahı?
Tek suçu Allah'a inanmak mı?
Muhammed ümmeti olmak mı kabahatleri?
Zulmün çemberi bitmek bilmiyor asla.
Karardı mazlumun aydınlık dünyası,
Halepçe, Arakan, Filistin, Gazze kan ağlıyor.
Masum çocuklar aç susuz kaldı,
Anne sütü özlüyor, umutları tükeniyor.
Kimyasallar yaktı toprağı, fosfor yaktı canı,
Hak etmedi bunu masumlar asla.
Daha doğmadan yok edildi umutları,
Fakat dünya sessiz kaldı, kederden boğuldu kalpler.
Eğer zulüm Yahudi'ye olsaydı,
Dünya ayağa kalkar, isyan bayrağını açardı.
Fakat mazlumlar Müslüman olunca,
Sessizlik kapladı her yeri, zulüm gölgesinde boğuldular.
Kerbela'nın ateşi hala yanıyor,
Mazlumların feryadı göklere yükseliyor.
Ne zaman bitecek bu zulüm çemberi?
Ne zaman gelecek adaletin günü?
©hasanbey.
H