Kurmuşlar şeytanı aratmayan zulüm düzeni,
İnsanlığın en büyük düşmanı siyon perestleri,
Tek düşman bildiği dinî İslam'ın günahsız çocukları,
Soykırımı başlattı siyon zalim keferesi,
Bende de yok hiç bir hareket, mücadelesi.
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Bir bir kayıp gitti ecdat Osmanlı ayak izleri,
Halifesiz, başsız, çaresiz, garip kaldı İslam âlemi,
Görmesin mazlumlara kol kanat geren birini,
Hepsini satın almış siyon keferesi.
Her ticaretine verdik destek,
Bomba, kurşun olup mazlumların üzerine yağıyor.
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Hiçbir ırk ayrımı yapmazdı adil, şanlı Osmanlı,
Nerede olursa olsun mazlumların imdadına koşardı.
Adı anıldığı yerde Siyon yüreklere korku düşerdi,
Çocukların bile yüzü gülerdi, ya şimdi?
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Hani gelecek çocuklar için bir ilkbahar,
Güllük gülistanlık olacaktı?
Yaz bahara kavuşmadan yağmur bombaları yağdı,
Yağdıkça zalim siyon bombaları, yüreğimiz dağlandı.
Biz izinizi kaybettik,
Yüreğim haykırışlarda, neredesin Osmanlı.
Osmanlı’nın adaleti, her yere uzanırdı,
Müslim, gayrimüslim, her mazlumun yanında dururdu.
Düşmanlar bile hayran kalırdı,
Adaletin timsali, şerefli ecdadımıza.
Şimdi ise zulmün kara bulutları sardı,
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Kudüs’te, Gazze’de, Bağdat’ta,
Ağlayan çocukların sesleri yankılanır.
Bir zamanlar huzurun beşiği olan topraklar,
Şimdi bombaların, kurşunların hedefi.
Mazlumların duası göğe yükselir,
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Bir umutla bakarız geçmişin ihtişamına,
Osmanlı’nın gölgesinde huzur bulan dünyaya.
Her milletin kardeşçe yaşadığı,
Adaletin hüküm sürdüğü o güzel günlere.
Şimdi ise her yanda kan ve gözyaşı,
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Geri döner mi bir daha o adil düzen?
Mazlumun hakkını savunan, zalime karşı duran.
Bir hayal mi kaldı ecdadın mirası?
Yoksa yeniden doğar mı o ruh,
Yüreklerde filizlenir mi umut?
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Her bir mazlumun gözünde yaş,
Her bir annenin yüreğinde sızı.
Zalimin zulmü devam ederken,
Kim çıkar mazlumun sesine kulak veren?
Gönüllerde saklı kalan adalet özlemiyle,
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
Mavi gökyüzünü kara bulutlar sardı,
Her yerde zulüm, her yerde acı.
Ama umut hiç bitmez, bir gün mutlaka,
Adalet yeniden hüküm sürer,
Mazlumların duaları kabul olur,
Yüreğim haykırışlarda, neredesin adil Osmanlı.
©hasanbey.
H