Bir zaman gönül çinarın kölesi olduğun kollarımda Can vermek istediğini söylerken,
Aşkın şahaserin bendim.
Sensız gün geçtikçe
Artık çinar ağacın bir şekilde yaprak dökmeye başladı. Sensız rüzgarlarda savruluyor gün geçtikçe ömrüm,
Ama sen hala bana dönmüyorsun bu aşkın kadrini ve kıymetini bilmedin.
Şimdi seninle olan sevdam
ipliği kopan tesbih taneleri gibi dağılmış,
Her ne kadar toplasamda sensız bir eksik kalıyor sol yanımda,
Şimdi hasretinle akan gözyaşlarımdan inciden tesbih yapmak isterdim
Geleceğin günü sabırla çekmek için,
Gönül kalemim seni yazdıkça sana duyduğum sevgi, Kelimelerim şelâleleşiyor hasretinle yanan kalbim müşfik kalbine ne kadar da muhtaç bir bilsen.
Belki koşar gelirdin ama ne fayda feryadımı duymuyorsun,
Aşkın ne kadar yüreğimi yaksada aşk közünde, Hatıramız küllenmez sevdiğim bilmeni isterim,
Bu gönül aşkınla yandıkça Zümrüd-ü Anka gibi kendi külümden doğar ve seni yine bekliyeceğim...
©doğukan01
H