عشق دهان کجی
به زندگیِ مملو از رنج است،
عشق عصیان است،
عصیانی علیه اندوه؛
و آنکه عشق ورزیدن را
آرمان خویش میکند،
با حربهی عشق بر اندوه پیروز میشود.
هیچ یاریرسانی
بزرگتر و با شکوهتر از عشق نیست
و میدانی اگر در پی اعتلای خویش باشی
تلألوی عشق، به شکوهمندی
بر تو ظاهر خواهد شد؛
پس آنکه با صراحت عشق میورزد،
وجودش از یأسهایش وسیعتر میشود و
سرانجام خوشبختی بر وی ظاهر خواهد شد.
