آن‌که خویشتن را در سکوتِ دل می‌یابد، دیگر اسیر ستایش و سرزنش جهان نمی‌شود. او…

آن‌که خویشتن را در سکوتِ دل می‌یابد، دیگر اسیر ستایش و سرزنش جهان نمی‌شود. او چون آسمان است؛ ابرها می‌آیند و می‌روند، اما وسعتِ آسمان دگرگون نمی‌شود.
آرامش، پاداشِ رها کردن نیست؛ طبیعتِ کسی است که به خویشتنِ حقیقی‌اش بازگشته است