بسماللهالرّحمنالرّحیم
ماکیاولیسم: از نفرت تا درک حقیقت
پیشتر من نیز، از ماکیاولی و آرای او بیزار بودم.
چگونه با چنان گستاخی «شهریار» را نوشت و با لحنی التماسآمیز به شاهزاده تقدیم کرد؟
تو بالاخره کدامی؟
حقیری ملتمس یا آموزگار قدرت؟
چگونه انتظار پذیرش داشتی وقتی خودت چنان ناتوان و ضعیف مینمودی؟
اما نفرت من از ضعف ماکیاولی نبود؛
بلکه از صراحت کلامش بود.
صراحتی که آن را غیراخلاقی و غیرانسانی میپنداشتم.
برای درک حقیقت «شهریار»، زمان بیشتری نیاز بود.
چراکه نمیخواستم بپذیرم ذات انسان چنین است.
همانگونه که آرتور شوپنهاور نوشت:
«دئانت، ذات انسان است.»
و به قول دکتر حسین الهی قمشهای:
«انسان، بالقوه پتانسیل آدم شدن دارد؛
وگرنه از هر موجودی مرتبت پایینتری دارد.»
اکنون، در آستانهی میانسالی، با تمام وجود موافقم.
#گِلِندآ
#گُسیختار
#ماکیاولی #الهی_قمشهای #ذات_انسان
https://t.me/Gosikhtar
I