دِلِ من موج پُر از غَم شُدَه اَمشَب
شادِی زِ خَیالِ سَرَم کَم شُدَه اَمشَب
دِل خُوش نَدارَم بِه چِه دِل شاد کُنَم؟
دِلِ من بَستَرِ غَم شُدَه اَمشَب
دَر فِکرِ آینْدَه اَفسُردَهاَم و مَلال
پَروانِه دِلَم بِه گِردِ شَمع شُدَه اَمشَب
خَبَرِ جَدید نیست و مُخبِر نِیامَدَه
باز هَم نَصیبِ من تَقدیرِ بَد شُدَه اَمشَب
نَوَد نُه راه رَفْتَم و صَدَم هَم بِه اِمتِحان
باز هَم سَرِ راهِ من سَد شُدَه اَمشَب
فَلَک زورِ خُویش بِه جانِ ناتَوانِ من کِشیدَهاَست
اَز بَختِ بَد باز با فَلَک جَنْگَم شُدَه اَمشَب
این هَمه عاجِز آذاریت اَز بَهرِ چیست؟
بَس کُن دِگَر خُلْقَم تَنگ شُدَه اَمشَب
صَبرَم بِه لَب رَسید دَر این اِنتِظارِ تَلْخ
هَر بَدشانْسی کِه بود نَصیبِ من شُدَه اَمشَب
زِ کُلبَه خُویش بِیرون بِیا و شَهر را نِگاه کُن
چِشمِ کی بِه مِثلِ من نَم شُدَه اَمشَب؟
نااُمید نیستَم و کُفر نَمیگویَم من
گَر غُرور بِشْکَنَم دِلَم تَنگ شُدَه اَمشَب
باید کِه اعتِراف کُنی، حَیدَری، بِه این:
زَخمیِ پُرغُرور تَسلیمِ به مَرهَم شُدَه اَمشَب
احمد حَیدَری دَریغْمَند
A