دلم را می کشاند تا مسیر سخت و آسانش/همان عشقی که می خواهد مرا یک عمر مهمانش/ چنان سرشار از شور و تب شیدایی ام هستم/که می بارد برای من دمادم لطف بارانش/شدم من منتظر در این بیابان شکیبایی/به امیدی که می آید نسیمی زان گلستانش /چگونه شرح آن گویم تمام خوبی یارم/زبان شعر الکن شد ز اوصاف فراوانش/
م