A

در گوشِ‌ دلم گفت فلک پنهانی: حُکمی که قضا بُوَد،زِ من می‌دانی؟ در گردشِ خویش…

در گوشِ‌ دلم گفت فلک پنهانی:
حُکمی که قضا بُوَد،زِ من می‌دانی؟
در گردشِ خویش اگر مرا دست بُدی
خود را بِرَهاندَمی زِ سرگردانی!