ناله های شاعرانه یک معتاد عاشق

ناله های شاعرانه یک معتاد عاشق
قلم افتاد
.
دست لرزید
.
در سینه
صدایِ دریا ماند
.
خیال‌های تو
.
همه
.
خفه شدند

.
می‌گردم
.
در پیِ ردِّ پایِ باد
.
دلم
دریاست
.
بی‌ساحل
.
موج می‌آید
می‌شکند
.
می‌رود
.
هر شکستنش
.
یادِ توست

.
آسمانِ عشق
.
بارانِ بلا می‌بارد
.
من
.
ملنگِ برهنه
.
رقصِ اشک می‌رقصم
.
بر ریتمِ قطره‌های باران
.
بر آهنگِ خیسِ خاک

.
شب
.
سیاه
.
ماه
.
نقشِ تو را بر دیوارِ یادها می‌کِشد
.
ستاره‌ها
.
نت‌هایِ ساکتِ این سمفونی‌اند

.
درین تاریکی
.
آتشی روشن می‌کنم
.
از برگ‌های خشکِ گناه
.
آتشی که می‌رقصد
.
می‌سوزاند
.
خاموش می‌شود
.
و خاکسترش
.
با باد می‌رود

.
و بعد
.
سکوتی می‌آید
.
سبک
.
آزاد
.
زنجیرها
.
همه
.
روی زمین می‌افتند
.
با صدایِ زنگ
.
تین
.
تین
.
تین

.
و من
.
بلالِ بی‌واژه
.
در سکوتِ صبح
.
اذان می‌گویم
.
با چشمانِ بسته
.
با دستانِ خالی
.
با آوایی که از ژرفایِ سکوت می‌جوشد
.
آ
.
مین
.