زمان مثل رودی جاری
روزهای ما را با خود میبرد
آنچه بود، اکنون خاطرهای دور
آنچه خواهد بود، در غیب نهان
بر ساحل اندیشه ایستادهام
ابرها را مینگرم که میگذرند
در جریان ابدیت مهآلود
فانوس معنا را جستجو میکنم
هر لحظه، قطرهای از وجود
در اقیانوس بیپایان میریزد