شیرینی زندگی از لب های تو آغاز شد
شیرینی زندگی از لب های تو آغاز شد
اولین بوسه،
لمسی آرام،
در سکوتی عمیق.
پیش از آن،
تلخی،
سایه ای سنگین بود بر جانم،
طعم گس ناامیدی
در رگ هایم می دوید.
دنیایی خاکستری،
بی رنگ،
بی صدا،
بی امید.
اما تو،
با لبخندی،
نوری شدی در تاریکی،
آوازی شدی در سکوت.
بوسه ات،
بارانی لطیف بود بر کویر وجودم،
شست زنگار غم را،
زدود غبار ناامیدی را.
حلاوت عشقی نو دمید،
جوانه زد امیدی تازه،
در باغچه ی دلم.
هر بوسه،
آغازی دوباره،
فرصتی برای زیستن،
طعم شیرین زندگی.
لب های تو،
سرچشمه ی شادی،
پناهگاه امن،
در این دنیای پر آشوب.
شیرینی زندگی،
همچنان جاریست،
از لب های تو،
تا ابد.