یکی از تاوانهای انجام مدیتیشن اینه که دیگه بهت اجازه نمیده بدجنس باشی. ذات تو رو ترمیم میکنه؛ اگه آدم بدی بودی، خوبت میکنه. اگه خوب بودی، فوقالعادهت میکنه. پردهها از جلوی چشمات کنار کشیده میشن، حتی کسایی که بهت بیاحترامی میکنن، دیگه تورو عذاب نمیدن یا کسایی که مسخرهت میکنن، بهشون لبخند میزنی.
یه جورایی انگار میفهمی که چرا آدما اینکارارو میکنن. درک میکنی یه سری چیزارو که کلامی نداری بگی، چون یک رازی بین تو و درونت ایجاد میشه. خیلی خوب و عالی به زندگیت ادامه میدی، حتی اگه اندازه پر مگس تو جیبات پولی نباشه. حال درونت خوبه، در کل دیوانه میشی و فاصله میگیری از دنیای مثلاً عاقلها و همچنان بیشتر وقتها حالت خوبه. رها میشی از ۹۵٪ خیلی از چیزهایی که تا الان داره عذابت میده و فکر میکنی مسائل مهمی هستن...