زاهد از ره خرابات و میخانه مشو غافل
که در نشئه هم اسرار هویدا بینی
هر جا که دلی شکست از درد و غم
آنجا اثر از روی خدا بینی
از خویش گذر کن سوی دلدار روان شو
تا نور خداوند در فنا بینی
بشکن تو قفس هوای نفس را
آنگه رهایی از هر بلا بینی
دل را ز تعلقات دنیا وا رهان
در وحدت حق جلوه ها بینی
در عشق فنا شو از خود ای دل بیقرار
تا در دل خود روی آشنا بینی
غافل منشین ز حال دلدار خود
تادر هر نگاهش نور شفا بینی
در صحبت اهل دل شود راز عیان
اسرار کهنه و راز بقا بینی
از خویش برون آ گر وصال میخواهی
تا در همه عالم روی خدا بینی
شعر علی محرابی