Çocukluğumuzun hayaliydi büyümek
Büyümek için dualar ederdik bilmezdik kendimize beddua edeceğimizi çocuktuk çocukluğumuzun oyunuydu aşık olmak sevmek acı çekmezdik ağlamazdık çünkü bilmezdik ne denli acı olduğunu çocuktuk geçmişte kaldı hatıralar şimdi şimdi büyüdük ne dualar ederdik zaman katilimiz oldu her salisesinde hayallerimizi öldürdü çocukluğumuzu öldürdü en masum hayallerimizi kurardık çocukken çünkü yalan yoktu kötülük yoktu derdimiz yoktu hayallerimizde hayatın acımasızlığı canımızı acıtmıyor du dedimya çocuktuk bilmiyorduk sevdiğimiz kızı görünce utanır kaçardık bakamazdık gözlerine en masum en temiz en saf sevgimizdi top oynarken dizimiz kanadığında öğrenirdik yada annemiz babamız dövdüğünde öğrenirdik ağlamayı şimdi hayatın vurduğu tokatla öğrendik ağlamayı çünkü büyümüştük küçükken yalnızlık ne bilmezdik ayrılık ne bilmezdik büyüyünce öğrendik yanlızığı küçükken akşamlardan korkar hava kararmadan eve giderdik şimdilerde en iyi dostumuz oldu karanlıklar akşamlar zaman en büyük hırsızdı çocukluğumuzu çaldı hayallerimizi çaldı bir katil bir hırsız bu kadar acıtabilirdi canımızı saatler durmuyor şimdilerde acı keder yanlızık aşk acısı gözyaşı var bilseydim büyümek istermiydim ben?
©düşgecesi
D