Seni özledim
Ama dün gibi değil
Bir masa örtüsünün kenarı gibi
Sallanıyor yokluğun
Sokaktan geçerken rüzgâr değil de
Bir cümle çarpıyor yüzüme
Senin hiç kurmadığın
Ama benim içimde yankılanan
Ben seni
Adını anmadan anıyorum artık
Bu bir alışkanlık değil
Kelimeleri yormamak bu
Özlemek
Bir yere varamayan yürüyüştür bazen
Şehirler geçer içimden, sen geçmezsin
Bilet alırım, gidemem
Gitmem, gelmem
Ama dururum
Tam orada
Senin olmadığın bir anın ucunda
Sen yokken
Her şey yerli yerinde
Ve tam da bu yüzden
Hiçbir şey yerinde değil
Ben seni
Olduğun gibi değil
Olmadığın gibi özlüyorum
Çünkü bazı insanlar
En çok eksik halleriyle kalır insanda.
©reyhani
R