🌹पाऊलखुणा🌹

गंध नाही फुलांना आता,जात नाही कुणी प्रेमाच्या वाटे,
उतरला प्रेमाचा गारवा,जळून जळून रुततात काटे.
सगळेच दाखवतात बंधनांचा मार्ग,माहिती का कुठून येतात या पाऊलखुणा?कुणी विचार करून करतच नाही,आणि केल्याविना राहतच नाही.ओझे दुसऱ्यांवर दिले,सगळ्यांनी वाहायला,तयारच होत नाही कोणी,सत्य पहायला.हे ऋणानुबंध अंतर्मनाचे,क्षितीजाच्या पलीकडची वाट यांची,दोरीने तूम्ही बांधायला निघाले,करा वाट मोकळी पाउल खुणांची.इतिहासाची कित्येकदा पुनरावृत्ती झाली,हत्याराने हिंसेची पराकाष्ठा केली.एकविसाव्या सदित येऊन समाज झाला पुन्हा जुना,तरीही मिटवू नाही शकला, प्रेमाच्या त्या पाऊलखुणा.यौवनाच्या कोमळ वयात,निर्मळ मनाच्या सानिध्यात,पाऊलखुणा उमटतात हृदया वर,गोड चुक ही सगळेच करतात आयुष्याच्या या वळणावर.शक्ति तुम्ही किती ही लावा,खेळा तुम्ही कोणताही खेळ,होत आलाय,होतच राहणार पाऊलखुणां चा मनाशी मेळ.
🥀कवि:-अभय ना.ताकसांडे🥀
©abhayt